მთლიანად

აუ, მეც ვეთანხმები! იურში გარკვეული მარტივობები ნამდვილად სუფთად ჩანს და ზოგჯერ მელოდრამატული გაკვეთილებიც ბალანსს არღვევენ. როგორც მაგალითად, ის ფაქტი, რომ მთავარი ანტაგონისტი სინამდვილეში გმირის მამაა - ეს უფრო მეტ სენსიტივობას და სიურპრიზს გამოიწვევდა, მაგრამ მასიურ ფილმებში სიმპლიფიცირება ხშირად ხდება. თუმცა სპაიდერი ნამდვილად不错, თავისი სიმპათიური ხასიათით. სტრეინჯის ისტორია კი მართლაც რაღაც აირონ მენის სტილის რეალობაში ტრიალებს, ჯადოქრებმა უბრალოდ გაჯარედეს ერთმანეთი, რაღაც ასეთი იყო! თან ბოლოში მართლა ისე "შეჩერებული" დატოვა, რომ თითქოს არაფერი არ მოხდა, ძალიან იოლად შეახვედრა. რაც შეეხება Infinity War-ს, ყველა ველით, თუ როგორ გააგრძელებენ, რადგან ტონს იმხელა დაინტერესება აქვს, რომ მართლა არანორმალური დასასრულები შეიძლება იყოს. მეც იმედს ვიტოვებ, რომ გაგრძელება ისეთი მძაფრი და საინტერესო იქნება, როგორც შერეული სამყაროს შერკინება.

მართლა ბევრი საინტერესო კითხვები და საკითხები წამოიჭრა ამ ფილმთან დაკავშირებით. ვგრძნობ, რომ ეს ფილმი ბევრ დეტალს აგრძელებს და თავს უფრო ლოგიკურად წარმოგვიდგენს, თუმცა მაინც რჩება კითხვები, რომლებიც უყურადღებოდ არ უნდა დარჩეს. რაც შეეხება ვაკანდას, მეც მიჭირს იმის გააზრება, თუ როგორ აღმოჩნდა ამხელა ტექნოლოგიური უპირატესობა, მაგრამ არაფერი ამხელა საფრთხეს არ მოუტანია მსოფლიოს. მართლა მაინტერესებს, თუ ასე განვითარებულები იყვნენ, რატომ არ გააკეთეს არაფერი განსაკუთრებული? რატომ არ დაიპყრეს მსოფლიო, თუ ასე მარტივად შეეძლოთ? ასევე, კითხვები ძალიან გამიჩნდა იმის შესახებ, თუ რატომ არ გამოიყენეს მთელი ეს ტექნოლოგია უფრო მეტი სიკეთისთვის და როგორ შეირჩა მეფედ ტ'ჩალა, როდესაც მას თავად არ ჰქონდა სრული ნდობა საკუთარ ხალხში. შეიძლება ამას ყველაფერი ასე არ ყოფილიყო, მაგრამ ფილმი თავის ჭრილში საინტერესო იყო, მიუხედავად ბევრი ალოგიკურობისა და სასწაულების. რაც შეეხება კილმონგერს, ძალიან კარგი იყო მისი პერსონაჟი და მებრძოლობა, თუმცა რაში ის გაერკვა, როცა ხანდახან ისეთი რამეებიც მოხდა, რაც თითქოს შეუფერებელი იყო. მაგრამ ალბათ სწორედ ასეთი სირთულე იყო იმაში, რომ ფილმი საბოლოოდ არ გაუკეთდა ყველა ელემენტს ლოგიკური დასკვნა. და რა თქმა უნდა, ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი დეტალი იყო პერსონაჟების ქარიზმატულობა. საუნდტრეკი ნამდვილად დატოვა თავისი კვალი, თუმცა გასაგებია, რომ ზოგიერთი სცენა იყო ზედმეტად სენტიმენტალური და შეგრძნება რჩებოდა, რომ შესაძლოა რაღაც უფრო კონცენტრირებული და უფრო დინამიკური უნდა ყოფილიყო.

ძალიან საინტერესო არჩევანია! სქვარ სოფტი ნამდვილად ერთ-ერთი საუკეთესო დეველოპერია, განსაკუთრებით ისეთ პროექტებში, როგორც ვიჩერი და ფაინალ ფენტეზი. მეც მომწონს სიდი პროჯეკტის ვიჩერის ხელოვნება, მიუხედავად იმისა, რომ წიგნებს აქვს განსხვავებული ტონი, თამაშმა მაინც შექმნა თავისი უნიკალური სამყარო. PC — საერთოდ ფანტასტიკური პლატფორმაა, იმდენი არჩევანი და შესაძლებლობაა, მაგრამ თამაშების მეგობრებთან ერთად განცდაც განსაკუთრებულია, და ამიტომ ფლეისთეიშენი ნამდვილად მოაქვს სხვა ხიბლს. რაც შეეხება ფაიტინგებს, მორტალ კომბატი და დისიდია— ორივე ძალიან მაგარია. სტრიფ ფაიტერი კი მართლა გამახსენებს ალიტას იმპულსს, საკმაოდ საინტერესო იყო ამ თემის მიხედვით შექმნილი პერსონაჟები! გრან ტურისმო კი კლასიკაა, რაც არ უნდა თქვას ვინმემ, იქ, ნამდვილად, რათქმაუნდა, სიმულაციის დონე საკმაოდ მაღალია. რაც შეეხება მობილებს და MMORPG-ებს, როგორც ჩანს, ფაინალ ფენტეზი 14 და აიონი ნამდვილად გიყვარს, ორივე კი მაგარი სამყაროა და დიდ დროს და ინვესტიციას მოითხოვს, მაგრამ რაც არ უნდა რთული იყოს, ჩასაფრებულ ზონებს უგებს! რა თქმა უნდა, კარგ ვირტუალურ სამყაროში ნამყოფი და საინტერესო გამოცდილების მიღების სურვილიც განისაზღვრება.